Udupi, Karnataka, India
Zondagavond hebben we gegeten bij het gastgezin van Lyndsay (iemand van FSL), dat was het huis naast waar we sliepen. Ze waren ontzettend aardig en we hebben heerlijke chapatti gegeten (soort pannenkoekjes) en kregen kur, dat is melk dat ze laten staan, dan nemen ze geloof ik het bovenste deel ervan en mengen dat met wat limoensap, erg lekker. De jongen in het huis had een hele verzameling postzegels en munten (nog geen euro’s) en die heeft hij vol trots laten zien.
Na het eten gingen er vier van onze groep al naar hun gastgezinnen in Kundapura (klemtonen op de a’s). We bleven met vier over en wij vertrokken maandagochtend 6.30 uur. Onderweg hebben we ontbeten en daarna was ik als eerste aan de beurt.
Mijn gasthuis is erg mooi. Het is alleen een benedenverdieping en ik heb samen met Sachiko, uit Japan, een kamer en badkamer. Er is een normale douche en een Westers toilet, maar je mag geen papier doorspoelen. Ook is er een kluis voor waardevolle spullen.
Er is een vader (directeur project waar ik naar toe ga), moeder en dochtertje Munni (nickname). De 22e wordt ze zes jaar. Ze kan erg goed Engels, net als haar vader, maar ook met de moeder kan ik prima praten. Ze heeft me geleerd van 1-10 te tellen in het Kannada en ik heb het haar geleerd in het Nederlands. Ze is echt ontzettend schattig! Ik heb haar een bellenblaas gegeven en ze heeft er de hele tijd mee gespeeld.
Rond 9h ben ik met Sachiko naar Spandana gegaan, het project. We moesten met de bus en dan 20 minuten lopen. Er zijn daar 20 gehandicapte mannen, van 18 tot ongeveer 60 jaar oud schat ik. Eentje is doof en gaat overdag kleding maken. De anderen zijn er de hele dag. Sommigen kunnen best goed tekenen, anderen kunnen alleen maar rondjes maken en weer anderen slapen de hele dag. Er is al een programma, maar er kan nog best wat verbeterd worden qua activiteiten. Ik werk nog steeds liever met kinderen, maar het gastgezin is zo leuk en ik denk dat ik wel wat kan betekenen voor deze mannen, dat ik het in ieder geval een tijdje wil proberen. Mochten jullie creatieve tips hebben, dan hoor ik ze graag!!! Niet te moeilijk…
Vandaag is er een feest in Udupi en samen met mijn huisgenootje, Julie (van de oriëntatieweek, zit ook in Udupi) en Josien (Nederland!) zijn we naar de Krishna tempel gegaan. Er waren superveel mensen en er was een dansende olifant, eigenlijk wel zielig… Ook was er veel muziek en een soort ritueel, maar meer snapte ik er niet van. Verder heb ik stof gekocht om een chudidar van te laten maken, dat is een broek, tuniekje en een sjaal. Die breng ik morgen naar een kledingmaker die naast mijn project woont. Ook heb ik alvast mijn eerste foto’s op een cdtje gezet. Nog wat kleding gekocht om mee de zee in te gaan, want een bikini kan alleen op toeristische plaatsen zoals Goa en Gokana (waar we aankomend weekend heen gaan).
Het lijkt elke dag warmer te worden, dus ik hoop dat dit zich niet al te lang meer voort zet!
Je mag alleen met je rechterhand eten omdat je met je andere hand je billen/pipi wast als je naar de toilet bent geweest. Soms best lastig! Maar nu heb ik een gewone toilet dus houd ik het lekker op tot ik thuis ben. Toiletpapier mag je alleen niet doorspoelen omdat het dan verstopt raakt, dus die moet je in een plastic zakje/emmer doen.
Nou dat was het wel weer even voor nu! Internetcafés zijn er hier in Udupi genoeg, dus ik zal regelmatig iets van me laten horen! (Udupi is trouwens groter dan Kundapura).
Kuzzz!
9 reacties
Naar het reactie formulier
Hey Milou,
gave reis zeg! Leuk om te lezen ook 🙂 Groetjes vanaf PhotoPlace 😛
Heel veel plezier daar 🙂
leuk dat je het hier opschrijft ik kom zeker vaker terug 🙂
Groetjes,
Kelly
Heey meis,
dat van de computers is goed nieuws, ik blijf graag op de hoogte van alle avonturen. En natuurlijk hou je zo ook een beetje contact met Nederland :). Het is bij jou misschien warm, maar hiet regent en waait het behoorlijk! Mis je dat al? 😉
Hopelijk wordt de chudidar mooi, dat zal een uniek aandenken voor je zijn denk ik! Als ik nog iets origineels bedenk voor de activiteiten zal ik het laten weten, maar er schiet me zo weinig te binnen. Zoek je dingen voor binnen of buiten? En wat kunnen ze wel/niet?
Leuk dat er in het gastgezin een kindje is, altijd gezellig :p. Raak je vast heel erg aan gehecht in twee maanden 😉
Geniet ervan!
Liefs
Hee,
Fijn dat je je toch al wel thuis op je plekje begint te voelen! Je noemt het zelfs al thuis in je verhaal, dus dat klinkt goed!
Als je nu gaat zwemmen, moet je dan speciale indiaase badkleding aan? Of is het gewoon een broek en t-shirt? Ik ben benieuwd hoe je kleding eruit gaat zien.
Liefs, Floor
Hoi Schatje,
Dat het elke dag warmer wordt kunnen wij enkel over dromen :S. Het is hier nsu echt takke-weer (regen en storm). Ik had vanavond moeite om de strepen op het wegdek te zien.
Hoe is het verkeer buiten Mumbai? Net zo chaotisch? En heb je daar al een drup regen gehad?
Ik spreek je snel weer . . .
Hele dikke kusss & Luv u 🙂
Tijl
Veel succes daarzoot!
He Tijl jij ook hier?
Werk je een beetje door?
Appeltaart was lekker…
Gr,
Coen
Hey Milou,
Leuk dat je zoveel updates geeft! Zo weten we tenminste wat je daar allemaal uitspookt. 😉
Je vraagt om tips voor activiteiten voor deze gehandicapte mannen. Zijn het alleen verstandelijk gehandicapten of ook lichamelijk gehandicapten? En in het eerste geval: hoe zit het met hun geestelijke gesteldheid? Is dit bij alle mannen op een kinderlijk niveau, of zitten er ook mannen bij met een verstandelijke beperking, maar bijvoorbeeld wel meer begrijpen dan mensen met autisme of het Syndroom van Down? Ik bedoel hier overigens niets lulligs mee, maar ik weet immers uit ervaring dat er een groot verschil kan zitten tussen verstandelijk gehandicapt en verstandelijk gehandicapt.
Anyway, ik lees je volgende blog wel weer en dan denk ik ondertussen wel na over activiteiten die je eventueel kunt doen. 🙂
Ik moet overigens wel toegeven dat ik m’n ‘knuffel-dinnetje’ wel een beetje mis hoor! :-S
Dus reken er maar op dat als je terug bent, ik de tekorten zeker zal incasseren! 😉
Knuffel,
Willemijn
Dag Milou,
Wat leuk al die berichten,we worden goed op de hoogte gehouden.Je maakt heel wat mee!
Liefs en tot horens!Oma
Je verhalen gezen, Leef met je mee op deze onderneming.Ik hoop dat veel nieuwe ervaringen opdoet.
veel succes en liefs
van Opa