Het einde van de wereld

Of het begin natuurlijk, het is maar net hoe je het bekijkt. Voor ons maakt het weinig uit, want we zijn halverwege onze reis. Dat de Argentijnen trots zijn op Ushuaia, is te merken. Ze scheppen er flink over op, met de meest zuidelijke highway, postkantoor, vuurtoren, restaurant etc. Dat Puerto Williams in Chilli nog zuidelijker ligt, daar hebben ze het liever niet over πŸ˜‰

18-01: Op weg naar Ushuaia

Vandaag was een reisdag. De bus vertrok om half 8 van Puerto Natales naar Uhuaia, om daar volgens schema om 20h aan te komen. Het eerste stuk van de route was erg saai en we vielen dan ook af en toe in slaap. Met een ferrie staken we over naar het eiland waar Ushuaia op ligt. We zagen nog wat dolfijnen onder de boot door zwemmen. Het laatste stuk van de route was erg mooi. We volgden de Pan-American highway, die helemaal van Alaska naar Vuurland loopt. We werden omringd door besneeuwde bergtoppen en naast ons was een brede, slingerende rivier. We kwamen bijna 2 uur eerder aan dan gepland, misschien omdat de wachttijden bij de grensovergang en de ferrie meevielen. Voordat we met een taxi naar het hostel konden hadden we geld nodig, dus begon de zoektocht naar de Argentijnse pesos. Dat viel niet mee, en een half uur later hadden we dan eindelijk 1500 pesos in onze handen (had ons 155 euro gekost). In ons volgende reisverlag meer over de financiele situatie in Argentinie… De taxi bracht ons voor vier euro naar ons hostel, waar we een snelle maaltijd kookten en sliepen in een krappe, benauwde kamer met vier stapelbedden. Voor 18 euro per persoon per nacht moesten we zelfs nog ons eigen bed opmaken.

19-01: Beagle Channel en Laguna Esmeralda

Voor Ushuaia hebben we mooi weer: 15 graden en zon! We haastten ons vanochtend naar de haven, vanwaar we met een catamaran 3h gingen varen over het bekende Beagle Channel. Voor onze begrippen een duur uitje (50 euro pp) maar iets wat je gedaan moet hebben als je hier eenmaal bent. We gingen eerst naar de meest zuidelijke vuurtoren van de wereld. Deze staat op een klein eiland bewoond door duizenden vogels die op pinguins lijken. Daarna gingen we naar een tweede eiland vol met dezelfde vogels. Het derde eiland werd bewoond door tientallen zeeleeuwen. De mannetjes wegen 350 kilo en de vrouwtjes slechts 150 kilo, een enorm verschil wat duidelijk zichtbaar was. De mannetjes zijn erg territoriaal en maakten dat regelmatig duidelijk, wat mooie plaatjes opleverde. Op het laatste eiland mochten we van de boot af om een kort wandelingetje te maken. Dat stelde eigenlijk niet veel voor. Terug naar de haven kregen we een film te zien over de flora, fauna en inheemse bevolking, maar helaas was dat alleen in het Spaans. De film was wel te koop in allerlei verchillende talen.

’s Middags gingen we met een busje weer een stukje naar het noorden via de Pan-American highway. We werden langs de weg afgezet, waar een wandelroute begon naar Laguna Esmeralda. Onze pick-up tijd was vier uur later en de wandeling zou 2 uur heen en 2 uur terug zijn, dus in een flink tempo liepen we naar het meer. We waren er in 70 minuten… De wandeling was mooi, door het bos en over een vlakte, de paden af en toe wat modderig. Gelukkig had het niet veel geregend de laatste dagen. Het meer was prachtig blauw en met een besneeuwde berg als decor. We hebben een rondje om het meer gelopen, water gedronken van een watervalletje en toen op ons gemak weer terug naar het busje. We waren netjes op tijd. Eenmaal terug in Ushuaia moesten we van hostel wisselen want ze zaten vol. We waren er niet in geslaagd om een accomodatie voor alle drie nachten te vinden. Ons volgende hotel was een verademing na de krappe, volle slaapzaal. Deze zat dan ook in een iets andere prijscategorie. We hadden zelfs een bubbelbad! We wasten nog snel even ons ondergoed in de badkamer, want ik had echt niks schoons meer over en de was laten doen was belachelijk duur, 20 euro voor 1 zak.

20-01: Tierre del Fuego

Vandaag hadden we, heel luxe, een dagtoer naar het nationale park Tierre del Fuego. Ja, duur voor onze begrippen, maar zo haalden we wel het meeste uit onze tijd in Ushuaia. Iedereen werd opgehaald en we reden in zo’n 20 minuten naar het park. We begonnen de dag met een 3,5h durende wandeling. Dit park is bijzonder vanwege drie dingen: ligging aan de zee, bevat bossen en bergen. We liepen langs de kustlijn door het bos, waar lange bomen het zonlicht probeerden te bereiken. Er stond een flinke wind en dat was te merken aan de krakende bomen. Net een spookbos! We liepen ook stukjes over kiezelstranden, waar we vogels spotten van dichtbij. Het is gek om je te bedenken dat Darwin als jongetje hier zoveel nieuws heeft ontdekt, zoals zoetige paddestoelen die we konden eten. De gids vertelde volop over de flora, fauna en vroegere bevolking: Yamanas. Deze mensen leefden van de zee en droegen daarom nauwelijks kleding. Dat werd toch alleen maar nat. We kregen een heerlijke lunch met Argentijnse wijn en maakten ons toen klaar voor een kanotocht. In rubberen opblaasbootjes peddelden we het meer over naar een ondiepe rivier. Ruim een uur later werden we opgehaald, konden de laarzen weer uit en zat onze toer er bijna op. We maakten een laatste stop bij het einde van de Pan-American highway, die helemaal van Alaska naar Vuurland loopt. We waren erg moe en vielen ’s avonds als een blok in slaap in ons supersize bed.

21-01: Maritimo museum

Alweer onze laatste ochtend aan het einde van de wereld. We besloten om deze te besteden in het Maritimo museum, gelegen in de oude gevangenis van Ushuaia. Er waren manquetes van de vroegere zeevloot, beelden en foto’s van hoe de gevangenis vroeger was en er was een art gallerie. We hebben ons daar een paar uurtjes vermaakt, en om half 12 moesten we dan echt naar het vliegveld voor onze vlucht naar Buenos Aires. Ushuaia is volgens mij het enige vliegveld waar je belasting moet betalen en tegelijkertijd tax-free kan shoppen…

Na 4 uren (inclusief tussenstop) kwamen we aan in Buenos Aires. Van 15 graden naar 30 graden en van een rustig dorp naar een levendige stad was even wennen, maar we doen het nu even op ons gemakje en vermaken ons hier prima de volgende vijf dagen πŸ˜‰

8 reacties

Naar het reactie formulier

    • Anne-Lies en Jan op januari 28, 2015 om 12:05 am
    • Reageer

    Lieve Tijl en Milou,
    We blijven vallen in superlatieven: weer de mooiste verhalen en deze keer foto’s in grijs-blauwe tinten, heel mooi. En dan tegelijkertijd bedenkend dat dit maar een fractie is van al het moois en indrukwekkends wat jullie op jullie reis hebben gezien en nog gaan zien. WE zijn benieuwd hoeveel foto’s jullie uiteindelijk aan het einde van jullie reis hebben gemaakt. Je moet bijna wel een extra maand vakantie opnemen om (een) fotoboek(en) van jullie reis in zuid- Amerika te maken.

    1. Haha we hebben echt teveel foto’s en filmpjes. Dat wordt een album per land ben ik bang πŸ˜›
      Fijn dat jullie ons zo trouw volgen!

    • Anne-Lies en Jan op januari 28, 2015 om 12:07 am
    • Reageer

    We merken dat niet het gehele bericht is doorgestuurd:
    Veel plezier met het vervolg van jullie reis en we horen weer.
    Liefs,
    Jannelies

    • Floor op januari 28, 2015 om 6:59 pm
    • Reageer

    Hoi,

    Het lijkt mij toch heel bijzonder, zo aan het (bijna) einde van de wereld vertoeven in directe connectie met het andere einde van de wereld (Alaska). Ik snap best dat jullie dan even wat minder op de centjes letten;) Moet weer prachtig zijn geweest! En wat gaat het alweer hard, nu alweer in Buenos Aires! Geniet van het land van onze koningin.

    Groetjes, Floor

    1. Ha Floor, bedankt weer voor je berichtje! Hoe is het met jullie huisje? Daar kijken jullie vast naar uit.

    • Carla op januari 31, 2015 om 3:05 pm
    • Reageer

    Ha Tijl en Milou,
    Wederom genoten van het verslag en de foto’s. Hier alles okay. Veel plezier en tot het volgend verhaal.

    Groetjes

    • paps en mams op februari 2, 2015 om 3:22 pm
    • Reageer

    Lieve Milou en Tijl,
    Jullie hebben weer veel moois gezien en prachtige natuurfoto’s gemaakt. Een vreemd idee hoor dat jullie aan het einde van de wereld zitten, val er maar niet af haha. We zijn benieuwd of jullie zolen inmiddels niet versleten zijn van al die wandelingen. Wat staat er inmiddels op de stappenteller?

    liefs,
    mams en paps

    • Sandrina op februari 4, 2015 om 9:42 am
    • Reageer

    Hej Milou en tijl. Wat een belevenissen weer. Ik denk dat de vogels op de tweede foto Alken zijn en onderaan foto 7 Caracara’s. Geniet nog verder. Hier goed weer; +3 helder weer de sneeuwbuien lijken we even te hebben gehad. Ga nu naar Fralla, die staat nu bijna dagelijks voor de tweezitter en dat gaat supergoed.
    Veel plezier en keer behouden weer, Sandrina

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.