Meest zuidelijke puntje

Kanniyakumari, Tamil Nadu, India

Thanx voor alle leuke reacties! Altijd erg leuk om weer even bij te lezen, en te horen hoe andere mensen er allemaal over denken.  Mijn diarree was over nadat ik 3 keer op een dag 4 grote pillen in moest slikken, maar helaas heb ik sinds gisteren weeeeer diarree! Ik word er echt helemaal gek van. Ze zeiden dat het door een bacterie kwam, maar na al die pillen moet die toch wel uit mijn darmen weggespoeld zijn zou je denken.. Nouja, we hopen er maar het beste van, hopelijk blijft de kramp weg…

Goed, laatste dagje in Varkala nog ff relaxed op het strand gekeken hoe Tijl de hoge golven probeerde te ontwijken en ’s avonds met een lekkere pizza het hoofdstukje ‘Varkala’ afgesloten.
Zaterdagochtend met een taxi naar het station gebracht, om op weg te gaan naar Trivandrum. Wat hebben wij een plezier in die trein gehad joh! Drie uren lang in een gangpad opgepropt  staan, niet kunnen bewegen omdat er dan anders mensen uit de trein vallen, en dan nog niet te vergeten de lekkere geurtjes die voorbij kwamen (en rond bleven hangen) van de zwetende mensen en het urinoir…. Argh! Lang leve het treinen in India! Daarna met wat moeite een hotel gevonden. Zoological Gardens bezocht, wat eigenlijk gewoon een kleine dierentuin is. Zag er allemaal heel netjes uit en de meeste dieren hadden genoeg ruimte. Een olifant was wel zielig, want die stond met al zijn poten vastgeketend aan een boom… Tijgers gezien van erg dichtbij, dat vond ik wel erg indrukwekkend want dan zie je pas hoe groot ze zijn! Ze hadden er ook een klein reptielenhuis waar we cobra’s hebben gezien met hun mooie tekening op de nek. Trivandrum is helaas een ontzettend vieze stad met open riolen en overal zie je ratten wandelen, nog niet te spreken over de stank op straat, dus de volgende ochtend vonden we het erg jammer dat we weer weg gingen… NOT!

Zondag van Trivandrum naar Kanniyakumari, het meest zuidelijke puntje van India. Deze keer was er bijna niemand in de trein en hadden we een relaxte rit. We ontmoetten Andrew, een jongeman van 26 uit Bangalore, en we hebben met hem veel plezier gehad! Hij ging ook voor het eerst naar Kanniyakumari en we zouden zijn gasten zijn. Wat er op neer kwam dat hij alles voor ons heeft betaald, zelfs ons eten en de overnachting… Voor het eerst op het treinstation een kamer geregeld en dat was echt vet relaxed, ze hadden er een mooie ruime schone kamer met airco.
Daar aangekomen na 3 uur, werd er gelijk een riskjamannetje geregeld die ons twee dagen zou rondrijden. Onze kleding werd zelfs door hem naar de wasserette gebracht en weer opgehaald! ’s middags sightseeing gedaan, het is een rustig stadje met veel mooie rijstvelden, uitzicht op de bergen, zoutwinningen, een ontzettend mooie tempel met duizend pilaren en natuurlijk het meest zuidelijke puntje waar de Bengaalse zee, de Indische Oceaan en de Arabische zee samenkomen. Uit eten geweest, bier gedronken in een bar waar ze nog maar twee flesjes op voorraad hadden (dat is hier heel normaal, als je ergens gaat eten, dat de helft van de kaart er gewoon niet is die dag…).

Maandag nog wat sightseeing gedaan, boottripje gemaakt en mooie watervogels en pelikanen gespot. Dag geëindigd op het strand. Ik rende de zee in, niet wetende dat er rotsen waren, dus dat deed even auw… Van strand gewisseld waar we wel konden zwemmen, maar aangezien ik soms echt meegesleurd werd ben ik er snel weer uit gegaan, stroming en de hoge golven was me iets teveel. Om 17h met de trein vertrokken naar Trichy. Dat was gezellig joh! Er zaten een vrouw en een man naast ons die een plek deelden, waardoor we nauwelijks meer ruimte hadden. Ook gebruikte ze mij als rugsteun, en ondanks het tekort aan ruimte, kon mevrouw het nog voor elkaar krijgen in kleermakerszit op de bank te zitten. Argh! Toen we om 22h wel een oogje dicht wilden doen en de bedden dus wilden gebruiken (wat alleen maar kan als er niemand meer op het onderste bed zit) wilde ze net gaan eten. Ruzie, frustratie, maar uiteindelijk gelukkig allemaal goed afgelopen. Kan wel merken dat de mensen in Tamil Nadu een stuk minder vriendelijk zijn dan Karnataka en Kerala! Onderweg trouwens ook nog een trein gezien die was ontspoord en op de kant lag naast de rails… Hoop dat iedereen dat ongeluk heeft overleefd…

In Trichy kamer op station geregeld bij de heks van Hans en Grietje, midden in de nacht, en om 6h ’s ochtends stond mevrouw keihard op de deur te bonzen om de krant af te geven.. Wat een geduld hebben de mensen hier ook!